ΔΠΜΣ: Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών

το άρθρο ενημερώθηκε στις 03.10.2026

Σε ποιον ταιριάζει το ΠΜΣ Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών;

Το Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών» απευθύνεται σε αποφοίτους που επιθυμούν να αποκτήσουν υψηλού επιπέδου, εις βάθος επιστημονική κατάρτιση στον σχεδιασμό, τη σύνθεση, τον χαρακτηρισμό και τις εφαρμογές σύγχρονων και προηγμένων υλικών. Το πρόγραμμα καλύπτει το σύνολο του κύκλου ζωής των υλικών, από τη θεμελιώδη κατανόηση της δομής και των ιδιοτήτων τους έως την τεχνολογική αξιοποίηση και τη βιομηχανική εφαρμογή τους σε κρίσιμους τομείς όπως η ενέργεια, οι κατασκευές, οι μεταφορές, η μικροηλεκτρονική, η νανοτεχνολογία και η βιοϊατρική τεχνολογία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σύνδεση θεωρίας και πειραματικής έρευνας, στη χρήση σύγχρονων εργαστηριακών τεχνικών και στη μεθοδολογική αυστηρότητα που χαρακτηρίζει την επιστήμη των υλικών.

Ταιριάζει ιδιαίτερα σε υποψηφίους που:

ενδιαφέρονται ουσιαστικά για την επιστήμη των υλικών ως διεπιστημονικό πεδίο που συνδέει τη φυσική, τη χημεία, τη μηχανική και την τεχνολογία,

επιδιώκουν να κατανοήσουν σε βάθος τη σχέση μεταξύ μικροδομής, ιδιοτήτων και συμπεριφοράς των υλικών σε διαφορετικά περιβάλλοντα και εφαρμογές,

διαθέτουν υπόβαθρο σε πολυτεχνικές, θετικές ή συναφείς επιστήμες και θέλουν να το εξελίξουν σε εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνολογικό προφίλ υψηλών απαιτήσεων,

θέλουν να αναπτύξουν δεξιότητες πειραματικής μελέτης, εργαστηριακού χαρακτηρισμού και ανάλυσης δεδομένων υλικών,

ενδιαφέρονται για σύγχρονα και αναδυόμενα υλικά, όπως σύνθετα, λειτουργικά, νανοδομημένα ή βιοϋλικά, και για τις εφαρμογές τους στη σύγχρονη τεχνολογία,

έχουν διάθεση να εργαστούν σε ερευνητικά και βιομηχανικά περιβάλλοντα που απαιτούν ακρίβεια, επιστημονική τεκμηρίωση και καινοτομία,

στοχεύουν σε επαγγελματική σταδιοδρομία στη βιομηχανία, στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D), σε τεχνολογικούς οργανισμούς ή σε ακαδημαϊκή και διδακτορική συνέχεια.

Συνολικά, το ΠΜΣ «Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών» ταιριάζει σε υποψηφίους με ισχυρό αναλυτικό και πειραματικό προσανατολισμό, ενδιαφέρον για την τεχνολογική καινοτομία και διάθεση συστηματικής ενασχόλησης με σύνθετα επιστημονικά αντικείμενα. Αν επιθυμείς να συμβάλεις στην ανάπτυξη υλικών που στηρίζουν τον σύγχρονο τεχνολογικό και βιομηχανικό μετασχηματισμό, το συγκεκριμένο ΔΠΜΣ αποτελεί ιδιαίτερα κατάλληλη επιλογή.

Συνεργαζόμενες Σχολές: 

Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του Ε.Μ.Π.

Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

Σχολή Ναυπηγών Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

.

ΔΠΜΣ: Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών

Έδρα:

Διεύθυνση – Πόλη διεξαγωγής: Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Χημικών Μηχανικών. Ηρώων Πολυτεχνείου 9, Ζωγράφου 157 80, Αθήνα

Τηλέφωνο:  210 7722248  E-mail: ylika@chemeng.ntua.gr

Γνωστικό Αντικείμενο – Σκοπός :

Το ΔΠΜΣ αποσκοπεί πρωτίστως στην παραγωγή επιστημονικού δυναμικού με υψηλής στάθμης εξειδικευμένη κατάρτιση. Βασικός στόχος της όλης εκπαιδεύσεως των μεταπτυχιακών φοιτητών είναι η απόκτηση από αυτούς όλων των απαραίτητων θεωρητικών και πρακτικών γνώσεων, καθώς και των λοιπών εφοδίων, ώστε να μπορούν αυτοί να εργασθούν επιτυχώς στον τομέα των Υλικών. Ο τομέας αυτός αποτελεί σημαντικότατο μέρος της εθνικής οικονομίας μιας χώρας (βιομηχανία, βιοτεχνία κλπ) και σε αυτόν στηρίζεται η ανάπτυξη και άλλων οικονομικοτεχνικών δραστηριοτήτων (ενεργειακός τομέας, κατασκευαστικός τομέας κλπ). Παράλληλα, το ΔΠΜΣ αποσκοπεί και στην ανάπτυξη της έρευνας και στην προαγωγή της επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης στο τομέα των Υλικών.

Το ΔΠΜΣ “Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών” αποβλέπει στην εκπαίδευση επιστημόνων στον τομέα των υλικών τόσο των «συμβατικών» όσο και των «προηγμένων» ώστε να δημιουργείται η κατάλληλη ανθρώπινη υποδομή που να στηρίζει τη συμμετοχή της χώρας στις διεθνείς εξελίξεις της επιστήμης στον τομέα των υλικών, να υποστηρίζει την έρευνα, να συνδέει την έρευνα με την παραγωγή καθώς επίσης και να ενισχύει τους μηχανισμούς μεταφοράς τεχνολογίας. Ο τομέας των υλικών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εθνικής οικονομίας μιας χώρας (βιομηχανία, βιοτεχνία κλπ) και σε αυτόν στηρίζεται η ανάπτυξη και άλλων οικονομικοτεχνικών δραστηριοτήτων (ενεργειακός τομέας, κατασκευαστικός τομέας κλπ).

Στόχος του ΔΠΜΣ είναι να παρέχει τις απαραίτητες γνώσεις ώστε να “γεφυρωθεί” το κενό που υπάρχει μεταξύ των διαφόρων ειδικοτήτων Μηχανικών και άλλων επιστημόνων για την αποτελεσματικότερη κατανόηση και την αφομοίωση της σύγχρονης τεχνολογίας των υλικών. Το γνωστικό αντικείμενο της Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών είναι πολύ ευρύ, καθόσον καλύπτει πλήθος υλικών (μέταλλα, κεραμικά, πολυμερή, νανοϋλικά, βιοϋλικά, σύνθετα υλικά, κλπ) και ταυτόχρονα τα εξετάζει από την οπτική γωνία “Παραγωγή – Δομή – Ιδιότητες Εφαρμογές”. Συνυφασμένα με αυτά είναι και ο Σχεδιασμός των υλικών. Σχεδιασμός με βάση την επιλογή των κατάλληλων υλικών με βέλτιστο τρόπο για συγκεκριμένη εφαρμογή.

Τίτλος Σπουδών:  Το ΔΠΜΣ απονέμει Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) στην Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών.

Μαθησιακά αποτελέσματα του Προγράμματος Σπουδών

Το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών» παρέχει υψηλού επιπέδου διεπιστημονική εκπαίδευση στη μελέτη, στον σχεδιασμό, στην παραγωγή, στον χαρακτηρισμό, στη συμπεριφορά και στις τεχνολογικές εφαρμογές συμβατικών και προηγμένων υλικών, γεφυρώνοντας τη φυσική, τη χημεία και τις επιστήμες του μηχανικού. Ο βασικός κορμός αναπτύσσει τη συστηματική κατανόηση των μεταλλικών, πολυμερικών και κεραμικών υλικών, της φυσικής και χημείας στερεάς κατάστασης, των εργαστηριακών μεθόδων χαρακτηρισμού και των μηχανισμών φθοράς και προστασίας, ενώ τα κατ’ επιλογήν υποχρεωτικά μαθήματα οργανώνονται στις Ροές «Επιστήμη Υλικών» και «Τεχνολογία Υλικών», οι οποίες επιτρέπουν εμβάθυνση είτε στις θεμελιώδεις σχέσεις παραγωγής–δομής–ιδιοτήτων–εφαρμογών είτε στις τεχνολογικές διεργασίες, στην κατεργασία και στην αξιοποίηση υλικών. Το πρόγραμμα καλύπτει, μεταξύ άλλων, θερμοδυναμική και στατιστική μηχανική, ηλεκτροχημικές και μικροσκοπικές μεθόδους, μηχανικές και ρεολογικές ιδιότητες, ημιαγωγούς, υπολογιστικές μεθόδους, προηγμένα πολυμερή και σύνθετα, δομικά και κεραμικά υλικά, φυσική μεταλλουργία, υλικά άνθρακα, επιφάνειες και διεπιφάνειες, μαγνητικά και υπεραγώγιμα υλικά, γυαλιά και νανοσύνθετα, μικροηλεκτρονική, νανοϋλικά, μηχανική θραύσεων, συγκολλήσεις και εμβιομηχανική. Η εκτεταμένη εργαστηριακή εκπαίδευση και η Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία ολοκληρώνουν τον ερευνητικό χαρακτήρα του ΔΠΜΣ και καλλιεργούν την ικανότητα σύνδεσης θεμελιώδους επιστημονικής γνώσης, πειραματικής τεκμηρίωσης, υπολογιστικής ανάλυσης και τεχνολογικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη και επιλογή υλικών σε σύγχρονες εφαρμογές.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του Προγράμματος Σπουδών, ο απόφοιτος ή η απόφοιτη είναι σε θέση:

Επιστημονικό πεδίο UNESCO ISCED-F: Υλικά

Γνώσεις
  • να ερμηνεύει τις θεμελιώδεις σχέσεις μεταξύ παραγωγής, σύστασης, δομής, μικροδομής, ιδιοτήτων και εφαρμογών των υλικών και να αναγνωρίζει την αλληλεξάρτησή τους στον σχεδιασμό σύγχρονων τεχνολογικών συστημάτων.
  • να αναλύει τη δομή και τη συμπεριφορά μεταλλικών, κεραμικών και πολυμερικών υλικών και να διακρίνει τα ιδιαίτερα φυσικά, χημικά, θερμικά, ηλεκτρικά και μηχανικά χαρακτηριστικά κάθε κατηγορίας.
  • να ερμηνεύει αρχές φυσικής και χημείας στερεάς κατάστασης και να συσχετίζει ατομική και ηλεκτρονική δομή, κρυσταλλική οργάνωση, ατέλειες και δεσμούς με τις μακροσκοπικές ιδιότητες των υλικών.
  • να εξετάζει τις αρχές της θερμοδυναμικής και της στατιστικής μηχανικής και να τις συνδέει με ισορροπίες φάσεων, μετασχηματισμούς, σταθερότητα και εξέλιξη της μικροδομής.
  • να διερευνά τη δομή και τις μηχανικές ιδιότητες των υλικών και να συσχετίζει ελαστική και πλαστική παραμόρφωση, ατέλειες, μηχανισμούς ενίσχυσης και μικροδομή.
  • να εξηγεί τους μηχανισμούς θραύσης, κόπωσης και αστοχίας και να προσδιορίζει τις παραμέτρους που ελέγχουν την αντοχή και την αξιοπιστία υλικών και κατασκευών.
  • να αναλύει τη δυναμική μηχανική συμπεριφορά και τη ρεολογία πολυμερών και άλλων υλικών και να συνδέει χρονικά και θερμοκρασιακά εξαρτώμενες ιδιότητες με συνθήκες χρήσης και κατεργασίας.
  • να ερμηνεύει τις αρχές φυσικής μεταλλουργίας και να συσχετίζει θερμικές και μηχανικές κατεργασίες, μετασχηματισμούς φάσεων και μικροδομή με τις τελικές ιδιότητες μεταλλικών υλικών.
  • να εξετάζει τη δομή και τις ιδιότητες ημιαγωγών και να αναγνωρίζει τη σχέση υλικών, ηλεκτρονικής δομής και λειτουργίας σε μικροηλεκτρονικές και άλλες τεχνολογικές εφαρμογές.
  • να διερευνά τις ιδιότητες επιφανειών και διεπιφανειών και να αναγνωρίζει τον καθοριστικό τους ρόλο σε φαινόμενα πρόσφυσης, διάβρωσης, τριβής, σύνθετων υλικών και νανοδομημένων συστημάτων.
  • να ερμηνεύει ηλεκτροχημικά φαινόμενα και μηχανισμούς φθοράς και διάβρωσης και να συνδέει τις συνθήκες περιβάλλοντος με στρατηγικές προστασίας και αύξησης της διάρκειας ζωής των υλικών.
  • να αναλύει τις αρχές και τις δυνατότητες μικροσκοπικών, φασματοσκοπικών, ηλεκτροχημικών και άλλων φυσικών μεθόδων χαρακτηρισμού και να διακρίνει την πληροφορία που παρέχει κάθε τεχνική.
  • να εξετάζει τις τεχνολογίες προηγμένων πολυμερών, σύνθετων, κεραμικών, δομικών, ανθρακικών και νανοσύνθετων υλικών και να συσχετίζει τις διεργασίες παραγωγής τους με τη μικροδομή και τις επιδιωκόμενες ιδιότητες.
  • να διερευνά μαγνητικά, υπεραγώγιμα και άλλα λειτουργικά υλικά και να αναγνωρίζει τις φυσικές αρχές που επιτρέπουν την αξιοποίησή τους σε προηγμένες τεχνολογικές εφαρμογές.
  • να ερμηνεύει τις αρχές σύνθεσης, διεργασιών και παραγωγής νανοϋλικών και να αναγνωρίζει τις διαφοροποιήσεις ιδιοτήτων που προκύπτουν στη νανοκλίμακα.
  • να αναλύει τις βασικές αρχές μηχανικής σύνθετων υλικών και να συσχετίζει ιδιότητες μήτρας, ενίσχυσης και διεπιφάνειας με τη συνολική μηχανική απόκριση.
  • να εξετάζει τις αρχές κατεργασίας, επιφανειακής τροποποίησης και συγκόλλησης υλικών και να συνδέει τις παραμέτρους διεργασίας με τις μεταβολές της δομής και των τελικών ιδιοτήτων.
  • να χαρτογραφεί τις δυνατότητες υπολογιστικών προσεγγίσεων και προσομοιώσεων στην επιστήμη των υλικών και να διακρίνει τις κλίμακες και τα προβλήματα στα οποία μπορούν να εφαρμοστούν.
  • να ερμηνεύει τις αρχές της εμβιομηχανικής και να αναγνωρίζει τις απαιτήσεις που τίθενται στα υλικά όταν χρησιμοποιούνται σε βιολογικά και βιοϊατρικά περιβάλλοντα.
  • να αποτιμά οικονομικές και εφοδιαστικές παραμέτρους που συνδέονται με την επιλογή, παραγωγή και αξιοποίηση υλικών και να τις εντάσσει στο ευρύτερο τεχνολογικό πλαίσιο μιας εφαρμογής.
  • να συνθέτει γνώσεις φυσικής, χημείας, μηχανικής και τεχνολογίας για την ερμηνεία σύνθετων φαινομένων και προβλημάτων που αφορούν σύγχρονα και προηγμένα υλικά.
Δεξιότητες
  • να σχεδιάζει πειραματική διερεύνηση υλικών, επιλέγοντας κατάλληλες μεθόδους παρασκευής δειγμάτων, μέτρησης, χαρακτηρισμού και ανάλυσης ανάλογα με το ερευνητικό ερώτημα.
  • να εκτελεί εργαστηριακές δοκιμές και μετρήσεις με ακρίβεια, να τηρεί κατάλληλα πρωτόκολλα και να αξιολογεί την ποιότητα, την επαναληψιμότητα και την αβεβαιότητα των πειραματικών δεδομένων.
  • να χρησιμοποιεί μικροσκοπικές, ηλεκτροχημικές, μηχανικές, θερμικές και φυσικές τεχνικές χαρακτηρισμού και να συνδυάζει τα αποτελέσματά τους για ολοκληρωμένη αποτίμηση ενός υλικού.
  • να επεξεργάζεται και να ερμηνεύει πειραματικά δεδομένα και να συσχετίζει τις μετρούμενες ιδιότητες με τη δομή, τη μικροδομή, τη σύσταση και το ιστορικό κατεργασίας του υλικού.
  • να χαρακτηρίζει μηχανική συμπεριφορά και να αξιολογεί αντοχή, δυσκαμψία, πλαστικότητα, θραύση, κόπωση και ρεολογική απόκριση σε σχέση με τις απαιτήσεις μιας εφαρμογής.
  • να διερευνά μηχανισμούς φθοράς και διάβρωσης και να προτείνει κατάλληλες μεθόδους προστασίας, επιφανειακής κατεργασίας ή τροποποίησης.
  • να σχεδιάζει και να αξιολογεί θερμικές, μηχανικές και άλλες κατεργασίες μεταλλικών υλικών ώστε να επιτυγχάνονται επιθυμητές μικροδομές και ιδιότητες.
  • να επιλέγει και να προσαρμόζει διεργασίες παραγωγής για πολυμερή, σύνθετα, κεραμικά, δομικά και νανοδομημένα υλικά με βάση τεχνικές προδιαγραφές και απαιτήσεις τελικής χρήσης.
  • να εφαρμόζει αρχές μηχανικής σύνθετων υλικών για την πρόβλεψη και αξιολόγηση της απόκρισης πολυσυστατικών συστημάτων υπό διαφορετικές φορτίσεις.
  • να αξιολογεί επιφάνειες και διεπιφάνειες και να προτείνει τεχνικές τροποποίησης που βελτιώνουν λειτουργικές, μηχανικές ή περιβαλλοντικές επιδόσεις.
  • να χρησιμοποιεί υπολογιστικές μεθόδους και προσομοιώσεις για τη μελέτη υλικών και να συγκρίνει υπολογιστικά αποτελέσματα με πειραματικά δεδομένα.
  • να επιλέγει υλικά για συγκεκριμένη τεχνολογική εφαρμογή, συνδυάζοντας απαιτήσεις ιδιοτήτων, συνθήκες λειτουργίας, δυνατότητες κατεργασίας, αξιοπιστία και οικονομικούς περιορισμούς.
  • να συγκρίνει εναλλακτικά υλικά και τεχνολογίες και να αιτιολογεί την τελική επιλογή με ποσοτικά και ποιοτικά επιστημονικά και τεχνικά κριτήρια.
  • να αναλύει προβλήματα αστοχίας υλικών, να εντοπίζει πιθανούς μηχανισμούς υποβάθμισης και να διατυπώνει τεκμηριωμένες προτάσεις πρόληψης ή βελτίωσης.
  • να αξιοποιεί σύγχρονες τεχνικές για τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό νανοϋλικών και να ελέγχει τη σχέση μεταξύ συνθηκών παραγωγής, νανοδομής και λειτουργικής συμπεριφοράς.
  • να οργανώνει τεχνολογική μελέτη υλικού ή διεργασίας, ενσωματώνοντας επιστημονικές απαιτήσεις, παραγωγικές δυνατότητες, οικονομικές παραμέτρους και περιορισμούς εφοδιαστικής.
  • να αναζητά, να αξιολογεί και να συνθέτει σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία και να χρησιμοποιεί κριτικά ερευνητικά δεδομένα για τη διατύπωση και επίλυση προβλημάτων επιστήμης υλικών.
  • να παρουσιάζει πειραματικά αποτελέσματα, υπολογιστικές αναλύσεις και τεχνολογικές προτάσεις με σαφή επιστημονικό λόγο, κατάλληλες γραφικές αναπαραστάσεις και τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία.
  • να συνεργάζεται σε διεπιστημονικά εργαστηριακά και ερευνητικά περιβάλλοντα, συνδυάζοντας εργαλεία και μεθόδους διαφορετικών επιστημονικών και μηχανικών ειδικοτήτων.
  • να εκπονεί αυτοδύναμη Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία, διατυπώνοντας σαφές ερευνητικό πρόβλημα, σχεδιάζοντας κατάλληλη πειραματική ή/και υπολογιστική μεθοδολογία και τεκμηριώνοντας κριτικά τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα.
Ικανότητες
  • να διαμορφώνει αυτόνομες και τεκμηριωμένες κρίσεις για σύνθετα προβλήματα επιστήμης και τεχνολογίας υλικών, ακόμη και όταν απαιτείται σύνθεση δεδομένων από διαφορετικές επιστημονικές κλίμακες και μεθόδους.
  • να συνδυάζει θεμελιώδη φυσικοχημική γνώση, πειραματική παρατήρηση, μηχανική ανάλυση και τεχνολογικές απαιτήσεις για την ανάπτυξη ολοκληρωμένων λύσεων σε προβλήματα υλικών.
  • να σταθμίζει δομή, ιδιότητες, κατεργασιμότητα, ανθεκτικότητα, λειτουργικότητα, κόστος και απαιτήσεις εφαρμογής κατά την επιλογή ή τον σχεδιασμό ενός υλικού.
  • να κρίνει την καταλληλότητα διαφορετικών πειραματικών και υπολογιστικών μεθόδων και να αποφεύγει συμπεράσματα που δεν υποστηρίζονται από επαρκή και αξιόπιστα δεδομένα.
  • να μεταφέρει αρχές και μεθοδολογίες μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών υλικών και τεχνολογικών εφαρμογών και να τις προσαρμόζει σε νέα ή μη οικεία προβλήματα.
  • να αναθεωρεί επιστημονικές υποθέσεις και τεχνολογικές επιλογές όταν νέα πειραματικά ευρήματα, υπολογιστικά αποτελέσματα ή δεδομένα λειτουργίας διαφοροποιούν τις αρχικές παραδοχές.
  • να αναπτύσσει καινοτόμες προσεγγίσεις σχεδιασμού, παραγωγής, χαρακτηρισμού ή προστασίας υλικών και να τεκμηριώνει τη δυνητική επιστημονική και τεχνολογική τους αξία.
  • να συνδέει την έρευνα στην επιστήμη των υλικών με πραγματικές ανάγκες της βιομηχανίας, της ενέργειας, των κατασκευών, των μεταφορών, της μικροηλεκτρονικής, της νανοτεχνολογίας και της βιοϊατρικής τεχνολογίας.
  • να αναλαμβάνει ευθύνη για αυτοδύναμη εργαστηριακή και ερευνητική εργασία με ακαδημαϊκή ακεραιότητα, επιστημονική δεοντολογία, ασφάλεια και συστηματική τεκμηρίωση.
  • να συνεργάζεται αποτελεσματικά με επιστήμονες και μηχανικούς διαφορετικών ειδικοτήτων και να συμβάλλει στη δημιουργία κοινής επιστημονικής γλώσσας για τη διερεύνηση πολυπαραμετρικών προβλημάτων υλικών.
  • να επικοινωνεί σύνθετες επιστημονικές και τεχνολογικές πληροφορίες σε ερευνητικό, βιομηχανικό, τεχνικό και μη εξειδικευμένο κοινό με σαφήνεια και κατάλληλη τεκμηρίωση.
  • να αξιολογεί κριτικά νέες τεχνολογίες και αναδυόμενες κατηγορίες υλικών και να διακρίνει τεκμηριωμένες δυνατότητες εφαρμογής από μη επαρκώς υποστηριζόμενες τεχνολογικές προσδοκίες.
  • να παράγει νέα γνώση μέσω συστηματικής πειραματικής ή/και υπολογιστικής έρευνας και να τη συνδέει με την ανάπτυξη, βελτιστοποίηση και τεχνολογική αξιοποίηση υλικών.
  • να ανανεώνει αυτόνομα το επιστημονικό και τεχνολογικό του υπόβαθρο και να παρακολουθεί κριτικά τις εξελίξεις στα προηγμένα, λειτουργικά, σύνθετα, νανοδομημένα και βιοϊατρικά υλικά και στις σύγχρονες τεχνικές χαρακτηρισμού τους.

Σημείωση τεκμηρίωσης:
Η παρουσίαση βασίζεται στον ισχύοντα Κανονισμό Σπουδών. Η επιλογή, η ομαδοποίηση και η διατύπωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων αποτελούν συνθετική επεξεργασία του mysep, σύμφωνα με το Ελληνικό Πλαίσιο Προσόντων και τους περιγραφικούς δείκτες του Δουβλίνου.

Διάρκεια σπουδών : Το ΔΠΜΣ είναι ελάχιστης διάρκειας 1.5 έτους (τριών συνεχόμενων Εξαμήνων) και μέγιστης δύο ετών. Κατά τα δύο πρώτα Εξάμηνα ο μεταπτυχιακός φοιτητής παρακολουθεί υποχρεωτικά μαθήματα, καθώς επίσης και κατ’ επιλογήν υποχρεωτικά, τα οποία επιλέγονται από δύο ροές : Ροή Α “Επιστήμη Υλικών” και Ροή Β “Τεχνολογία Υλικών”. Η Ροή Α δίνει έμφαση στα γνωστικά αντικείμενα “Παραγωγή – Δομή – Ιδιότητες Εφαρμογές” κυρίως από επιστημονική άποψη, ενώ η Ροή Β αναδεικνύει κυρίως τον τεχνολογικό τους χαρακτήρα. Η παρακολούθηση όλων των μαθημάτων και η συμμετοχή στις συναφείς εξετάσεις είναι υποχρεωτική.

Γλώσσα Διδασκαλίας: Γλώσσα διδασκαλίας είναι κυρίως η ελληνική και για το λόγο αυτό προωθείται η ταχύρρυθμη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στους αλλοδαπούς μεταπτυχιακούς φοιτητές. Επιτρέπεται η διδασκαλία μέρους ή συνόλου του ΠΜΣ στην αγγλική γλώσσα, στο πλαίσιο πάντα των διαδικασιών σύνταξης, έγκρισης και αξιολόγησης των αναλυτικών ΠΜΣ που προβλέπονται στον  Κανονισμό Σπουδών.

Δίδακτρα: Χωρίς τέλη φοίτησης.

Κατηγορίες και αριθμός εισακτέων:

Στο ΔΠΜΣ «Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών» του ΕΜΠ γίνονται κατ’ αρχάς δεκτοί, μετά από ανοικτή προκήρυξη, διπλωματούχοι των Σχολών του ΕΜΠ, πτυχιούχοι Σχολών Θετικών Επιστημών των Πανεπιστημίων της ημεδαπής ή αναγνωρισμένων ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής καθώς και πτυχιούχοι Τμημάτων συναφούς γνωστικού αντικειμένου σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις.

Ο μέγιστος αριθμός εισακτέων για το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021 ορίζεται σε (40) σαράντα.

Διαδικασία επιλογής και εγγραφή επιτυχόντων

Η επιλογή των υποψηφίων θα γίνει σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, με συνεκτίμηση των εξής κυρίως κριτηρίων : γενικός βαθμός πτυχίου, σειρά του βαθμού του διπλώματος/πτυχίου σε σχέση με τους βαθμούς των υπολοίπων αποφοίτων στην ίδια Σχολή / Τμήμα και ακαδημαϊκό έτος, βαθμός στα προπτυχιακά μαθήματα τα σχετικά με το ΔΠΜΣ, επίδοση σε διπλωματική εργασία (όπου αυτή προβλέπεται στο προπτυχιακό επίπεδο), τυχόν ερευνητικές δραστηριότητες των υποψηφίων (δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια), συστατικές επιστολές, καλή γνώση μιας ξένης γλώσσας (αγγλικής, γαλλικής, γερμανικής), η οποία πιστοποιείται με τίτλους σπουδών ή και με ειδική εξέταση, οι γνώσεις πληροφορικής. Οι υποψήφιοι μπορεί, κατά την κρίση της επιτροπής επιλογής, να κληθούν σε προφορική συνέντευξη η οποία και θα συνεκτιμηθεί στην τελική επιλογή.

Πρόγραμμα Σπουδών (Μαθήματα – ECTS)

Το Δ.Μ.Σ. (Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών) διαρκεί συνολικά τρία (3) εξάμηνα. Κατά τα δύο πρώτα εξάμηνα ο μεταπτυχιακός φοιτητής παρακολουθεί υποχρεωτικά μαθήματα, καθώς επίσης και κατ’ επιλογήν υποχρεωτικά. Τα τελευταία επιλέγει από τις δύο ροές: Ροή Α «Επιστήμη Υλικών» και Ροή Β «Τεχνολογία Υλικών». Η Ροή Α συνδυάζει τα γνωστικά αντικείμενα «Παραγωγή-Δομή-Ιδιότητες-Εφαρμογές» από επιστημονική άποψη, ενώ η Ροή Β αναδεικνύει κυρίως τον τεχνολογικό τους χαρακτήρα. Ο μεταπτυχιακός φοιτητής είναι υποχρεωμένος να παρακολουθήσει επιτυχώς 7 μαθήματα ανά εξάμηνο. Το πρώτο και το δεύτερο εξάμηνο έχουν από 13 εβδομάδες υποχρεωτική φοίτηση και περιλαμβάνουν 310 ώρες διδασκαλίας, αντίστοιχα. Στο τρίτο εξάμηνο εκπονείται ερευνητική μεταπτυχιακή εργασία.

Ο μέγιστος χρόνος παραμονής στο Δ.Π.Μ.Σ., είναι δύο (2) έτη. Κατ’ εξαίρεση, σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να δοθεί μικρή παράταση μέχρι ένα (1) επιπλέον, μετά από αιτιολογημένη απόφαση της ΕΔΕ.

Στις δύο ροές του προγράμματος, «Επιστήμη Υλικών» και «Τεχνολογία Υλικών», προσφέρονται μαθήματα από ένα ευρύ φάσμα αντίστοιχων τομέων γνώσης. Ένα μεγάλο εύρος στοιχείων από τις φυσικές επιστήμες και τις επιστήμες του μηχανικού συνδυάζονται με τέτοιο τρόπο που να καλύπτεται ο πολύπλοκος και πολυσήμαντος χαρακτήρας της περιοχής των υλικών μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και μιας ιδιαίτερης επιστημονικής σύνθεσης. Οι δυνατότητες επιλογής μαθημάτων και από τις δύο ροές προσδίδουν στο Δ.Π.Μ.Σ. χαρακτηριστικά αυξημένης ευρύτητας και ευκαμψίας και ικανοποιούν ένα ευρύ φάσμα ήδη εκδηλωμένων ενδιαφερόντων και αναγκών.

Α΄Εξάμηνο:

Υποχρεωτικά Μαθήματα:

      • Βασικές εργαστηριακές ασκήσεις υλικών
      • Τεχνολογικά Υλικά
        • Α. Μεταλλικά υλικά
        • Β. Πολυμερή υλικά
        • Γ. Κεραμικά υλικά
      • Φυσική και Χημεία Στερεάς Κατάστασης

Κατ’ Επιλογήν Υποχρεωτικά Μαθήματα:

Ροή Α «Επιστήμη Υλικών»

      • Θερμοδυναμική και στατιστική μηχανική
      • Ηλεκτροχημικές μέθοδοι και μέθοδοι μικροσκοπίας
      • Δομή και μηχανικές ιδιότητες υλικών
      • Δομή και Ιδιότητες Ημιαγωγών
        • A. Δομή Ημιαγωγών
        • B. Ιδιότητες Ημιαγωγών
      • Οικονομική υλικών και εφοδιαστική
      • Υπολογιστικές μέθοδοι στην επιστήμη των υλικών (my courses Τμημα Β)

Ροή Β «Τεχνολογία Υλικών»

      • Κατεργασίες υλικών
      • Δυναμικές μηχανικές ιδιότητες υλικών – ρεολογία
      • Τεχνολογία προηγμένων πολυμερών και συνθέτων υλικών Φροντιστηριακές ασκήσεις
      • Τεχνολογία δομικών υλικών (mycourses) (Επιστήμη & Τεχνολογία κονιών, κονιαμάτων και σκυροδέματος)
      • Τεχνολογία προηγμένων κεραμικών υλικών (mycourses)
      • Φυσική μεταλλουργία

Β΄ Εξάμηνο:

Υποχρεωτικά Μαθήματα:

      • Φθορά και Προστασία Υλικών
      • Προχωρημένες εργαστηριακές ασκήσεις υλικών
      • Σεμιναριακά μαθήματα

Κατ’ Επιλογήν Υποχρεωτικά Μαθήματα:

Ροή Α «Επιστήμη Υλικών»

      • Τεχνολογίες παραγωγής και εφαρμογών υλικών με βάση τον άνθρακα Φροντιστηριακές ασκήσεις
      • Φυσικές μέθοδοι χαρακτηρισμού προηγμένων υλικών
      • Ιδιότητες επιφανειών και διεπιφανειών
      • Μαγνητικά και υπεραγώγιμα υλικά
      • Επιστήμη γυαλιών και νανοσυνθέτων υλικών (mycourses)
      • Μικροηλεκτρονική
      • Προσομοίωση σε μικροσκοπικό επίπεδο (my courses)
      • Ροή Β «Τεχνολογία Υλικών»

Ροή Β «Τεχνολογία Υλικών»

      • Μηχανική των θραύσεων
      • Μηχανική συνθέτων υλικών
      • Επιφανειακές κατεργασίες υλικών
      • Σύνθεση, διεργασίες και παραγωγή νανοϋλικών
      • Συγκολλήσεις
      • Έρευνα αγοράς
      • Εμβιομηχανική.

Γ΄ Εξάμηνο:

      • Μεταπτυχιακή Διπλωματική Eργασία

Τι άλλο πρέπει να ξέρω :

Χρήσιμα Έντυπα:

Προκήρυξη : Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος (ακαδ. έτος 2025-2026)

ΦΕΚ Ίδρυσης: ΦΕΚ 3208 τ.Β’/06.08.2018

Κανονισμός Σπουδών: εδώ και ΦΕΚ 3379 τ.Β’/28.07.2021

Περισσότερα στοιχεία :

Δ.Π.Μ.Σ. Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών — Δείκτης Καταλληλότητας Σπουδών
Δες αν το Δ.Π.Μ.Σ. «Επιστήμη και Τεχνολογία Υλικών» του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου συνδέεται με τα ενδιαφέροντα και τους στόχους σου.