το άρθρο ενημερώθηκε στις 03.10.2026
Σε ποιον ταιριάζει το ΠΜΣ Εφαρμοσμένη Μηχανική;
Το Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Εφαρμοσμένη Μηχανική» απευθύνεται σε αποφοίτους που επιδιώκουν προχωρημένη επιστημονική κατάρτιση στα θεμελιώδη και εφαρμοσμένα αντικείμενα της μηχανικής, με έμφαση στη μαθηματική περιγραφή, τη φυσική ερμηνεία και την υπολογιστική προσομοίωση μηχανικών φαινομένων. Το πρόγραμμα καλύπτει σε βάθος περιοχές όπως η μηχανική στερεών και ρευστών, η δυναμική και οι ταλαντώσεις, η μηχανική συνεχών μέσων, η υπολογιστική μηχανική, η ανάλυση κατασκευών και η μηχανική υλικών, συνδέοντας τη θεωρητική αυστηρότητα με την επίλυση σύνθετων προβλημάτων πραγματικών εφαρμογών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μοντελοποίηση, στη χρήση προχωρημένων μαθηματικών εργαλείων και στη μεθοδολογία έρευνας, στοιχεία που αποτελούν προϋπόθεση τόσο για ακαδημαϊκή όσο και για υψηλού επιπέδου επαγγελματική σταδιοδρομία.
Ταιριάζει ιδιαίτερα σε υποψηφίους που:
ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τη μηχανική ως ενιαίο επιστημονικό πεδίο που συνδυάζει φυσική, μαθηματικά και τεχνολογία,
επιδιώκουν να κατανοήσουν σε βάθος τη συμπεριφορά μηχανικών συστημάτων και κατασκευών υπό διαφορετικές συνθήκες φόρτισης και λειτουργίας,
διαθέτουν ισχυρό υπόβαθρο σε μηχανολογία, πολιτική μηχανική, αεροναυπηγική, φυσική ή συναφή αντικείμενα και επιθυμούν να το εμβαθύνουν,
θέλουν να αναπτύξουν δεξιότητες μαθηματικής μοντελοποίησης, υπολογιστικής ανάλυσης και προσομοίωσης μηχανικών φαινομένων,
ενδιαφέρονται για εφαρμογές σε κατασκευές, βιομηχανία, ενέργεια, μεταφορές και προηγμένες τεχνολογικές υποδομές,
έχουν διάθεση να εργαστούν σε απαιτητικά επιστημονικά και τεχνικά περιβάλλοντα υψηλής ακρίβειας και ευθύνης,
στοχεύουν είτε σε ερευνητική και ακαδημαϊκή πορεία είτε σε εξειδικευμένους επαγγελματικούς ρόλους με έντονο αναλυτικό χαρακτήρα.
Συνολικά, το ΠΜΣ «Εφαρμοσμένη Μηχανική» ταιριάζει σε υποψηφίους με ανεπτυγμένη αναλυτική σκέψη, υψηλή μαθηματική και φυσική επάρκεια και φιλοδοξία να συμβάλουν στην κατανόηση, τον σχεδιασμό και τη βελτιστοποίηση σύνθετων μηχανικών συστημάτων. Αν επιδιώκεις μεταπτυχιακές σπουδές κύρους που γεφυρώνουν τη θεωρητική θεμελίωση με προηγμένες εφαρμογές της μηχανικής, το συγκεκριμένο ΔΠΜΣ αποτελεί εξαιρετικά ισχυρή επιλογή.
Συνεργαζόμενες Σχολές:
Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών
Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Ε.Μ.Π.
Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π.
Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του Ε.Μ.Π.
.
ΔΠΜΣ: «Εφαρµοσµένη Μηχανική»
Έδρα:
Διεύθυνση – Πόλη διεξαγωγής: Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών -Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Ηρώων Πολυτεχνείου 9 Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου 15780. Αθήνα
Τηλέφωνα: 2107722023, 2107724276, 2107724061, 2107724189
Γνωστικό Αντικείμενο – Σκοπός :
Το Πρόγραμμα αποσκοπεί να εφοδιάσει με τις αναγκαίες γνώσεις ώστε οι απόφοιτοί του να μπορούν να εργασθούν ως ερευνητές σε Α.Ε.Ι., Τ.Ε.Ι. και ερευνητικά κέντρα, ως στελέχη δηµοσίων και ιδιωτικών επιχειρήσεων και οργανισµών και ως εκπαιδευτικοί µε αυξηµένα προσόντα. Πολλά από τα βασικά μαθήματα του συγκεκριμένου μεταπτυχιακού προγράμματος είναι αυτά τα οποία υποχρεούνται να παρακολουθήσουν οι υποψήφιοι διδάκτορες του Τομέα Μηχανικής.
Αντικείμενο του Δ.Π.Μ.Σ. είναι η εκπαίδευση επιστημόνων σε μεταπτυχιακό επίπεδο στους κλάδους της Επιστήμης της Μηχανικής. Το γνωστικό αντικείμενο του προγράμματος περιλαμβάνει την προαγωγή της γνώσης σε θέματα Εφαρμοσμένης Μηχανικής (Μηχανική των υλικών-μικροδομή, Δυναμική συστημάτων, Υπολογιστική Μηχανική).
Τα αντίστοιχα πεδία εφαρμογών περιλαμβάνουν δραστηριότητες σχετιζόμενες με τα υλικά, το περιβάλλον, την εξοικονόμηση ενέργειας, τις κατασκευές και την υγεία. Η άντληση γνώσης από πολλές διαφορετικές περιοχές για την υλοποίηση των παραπάνω τεχνολογιών δημιουργεί την ανάγκη υιοθέτησης μας διεπιστημονικής προσέγγισης, που καλύπτεται από το σύνολο των συνεργαζόμενων φορέων του προγράμματος
O σκοπός του προγράμματος είναι:
α) Βασικός σκοπός του ΔΠΜΣ «Εφαρμοσμένη Μηχανική» είναι η αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ελληνικών ΑΕΙ μέσω της παροχής σπουδών υψηλού επιπέδου, εστιασμένων στην ολοκληρωμένη και διεπιστημονική προσέγγιση, θεώρηση, έρευνα και αντιμετώπιση των πολυδιάστατων αναπτυξιακών και κοινωνικών προβλημάτων, καθώς και η υποστήριξη της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας μέσω της παραγωγής ικανών και εξειδικευμένων στελεχών. Με την ανάπτυξη υψηλού επιπέδου μεταπτυχιακών σπουδών επιχειρείται η συγκράτηση του δυναμικού των μεταπτυχιακών φοιτητών και ερευνητών εντός της χώρας.
β) Το ΔΠΜΣ παρέχει τις απαραίτητες γνώσεις ώστε να γεφυρώσει το κενό που υπάρχει στις ειδικότητες των Μηχανικών και άλλων επιστημόνων στο συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο. Έτσι υποστηρίζεται η κατανόηση και η αφομοίωση της Εφαρμοσμένης Μηχανικής και η εφαρμογή της στους διάφορους κλάδους σχετιζόμενες με τα υλικά, την υγεία, το περιβάλλον, την εξοικονόμηση ενέργειας, και τις κατασκευές. Επιπλέον, η συγκρότηση τέτοιων σπουδών δίνει νέα ώθηση στην έρευνα και στην ανάπτυξη της Εφαρμοσμένης Μηχανικής, καθώς και νέων μεθόδων και τεχνικών στην χώρα μας.
Τίτλος Σπουδών: Στους αποφοίτους του ΔΠΜΣ απονέμεται από το ΕΜΠ Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) στην Επιστημονική Περιοχή «Εφαρμοσμένης Μηχανική» σε τρεις βασικούς κλάδους (Ροές του Προγράμματος Σπουδών):
Α) Μηχανική των Υλικών,
Β) Δυναμική
Δ) Ανάλυση και Πρόληψη Αστοχιών.
Μαθησιακά αποτελέσματα του Προγράμματος Σπουδών
Το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Εφαρμοσμένη Μηχανική» παρέχει προηγμένη διεπιστημονική εκπαίδευση και ερευνητική κατάρτιση στους θεμελιώδεις και εφαρμοσμένους κλάδους της Επιστήμης της Μηχανικής, συνδέοντας τη μαθηματική θεμελίωση, τη φυσική ερμηνεία, την υπολογιστική ανάλυση και την πειραματική διερεύνηση σύνθετων μηχανικών συστημάτων. Ο κοινός επιστημονικός πυρήνας περιλαμβάνει Μηχανική του Συνεχούς Μέσου, Θεωρία Ελαστικότητας, Αναλυτική Μηχανική, Προχωρημένες Υπολογιστικές Μεθόδους και Μαθηματικές Μεθόδους στη Μηχανική, δημιουργώντας το υπόβαθρο για εμβάθυνση σε υλικά και μικροδομή, δυναμική συστημάτων, υπολογιστική μηχανική και ανάλυση αστοχιών. Η εξειδίκευση οργανώνεται σε τρεις Ροές μαθημάτων: τη Ροή Α «Μηχανική των Υλικών», με έμφαση στη μηχανική συνεχών και συνθέτων υλικών, στη μη γραμμική και ανελαστική συμπεριφορά, στη θραύση, στα συζευγμένα πεδία, στις υπολογιστικές και πειραματικές μεθόδους και στην εμβιομηχανική· τη Ροή Β «Δυναμική», που εστιάζει σε γραμμικές και μη γραμμικές ταλαντώσεις, χαοτικά δυναμικά συστήματα, διάδοση κυμάτων, δυναμική συζευγμένων σωμάτων, κραδασμούς, ρευστομηχανική και βιο-ρευστομηχανική· και τη Ροή Γ «Ανάλυση και Πρόληψη Αστοχιών», που συνδυάζει μηχανική θραύσεων, δυναμική απόκριση, υπολογιστικές και στοχαστικές μεθόδους, μη καταστροφικούς ελέγχους, διάγνωση βλαβών, διασφάλιση ποιότητας και τεχνική διερεύνηση αστοχιών. Η διεπιστημονική φυσιογνωμία του ΔΠΜΣ επιτρέπει εφαρμογές σε υλικά, κατασκευές, μηχανές, υγεία, περιβάλλον και ενέργεια, ενώ η Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία ολοκληρώνει την ερευνητική κατάρτιση μέσα από αυτοδύναμη διερεύνηση σύνθετου προβλήματος Εφαρμοσμένης Μηχανικής.
Με την επιτυχή ολοκλήρωση του Προγράμματος Σπουδών, ο απόφοιτος ή η απόφοιτη είναι σε θέση:
Επιστημονικό πεδίο UNESCO ISCED-F: Μηχανική και συναφή επαγγέλματα του μηχανικού
Γνώσεις
- να ερμηνεύει σε προχωρημένο επίπεδο τις αρχές της Μηχανικής του Συνεχούς Μέσου και να συσχετίζει κινηματικές, δυναμικές και καταστατικές σχέσεις με τη συμπεριφορά στερεών, ρευστών και σύνθετων μηχανικών συστημάτων.
- να αναλύει τη θεωρία ελαστικότητας και να συνδέει πεδία τάσεων, παραμορφώσεων και μετακινήσεων με συνοριακές συνθήκες και μηχανικές ιδιότητες των υλικών.
- να διερευνά τις αρχές της Αναλυτικής Μηχανικής και να χρησιμοποιεί γενικευμένες συντεταγμένες, ενεργειακές διατυπώσεις και μεταβολικές αρχές για την περιγραφή μηχανικών συστημάτων.
- να ερμηνεύει προηγμένες μαθηματικές μεθόδους της Μηχανικής και να αναγνωρίζει τη συμβολή διαφορικών εξισώσεων, γραμμικής άλγεβρας, μετασχηματισμών και άλλων αναλυτικών εργαλείων στη διατύπωση και επίλυση προβλημάτων.
- να εξετάζει τις αρχές προηγμένων υπολογιστικών μεθόδων και να συσχετίζει αριθμητική διακριτοποίηση, αλγορίθμους επίλυσης, σύγκλιση και ακρίβεια με την αξιοπιστία της υπολογιστικής προσομοίωσης.
- να αναλύει τη γραμμική και μη γραμμική συμπεριφορά υλικών και να διακρίνει ελαστικότητα, πλαστικότητα, ιξωδοελαστικότητα, ιξωδοπλαστικότητα και άλλους καταστατικούς μηχανισμούς.
- να διερευνά τη μηχανική συνθέτων υλικών και να συσχετίζει μικροδομή, ανισοτροπία, διεπιφάνειες και μηχανικές ιδιότητες με τη μακροσκοπική απόκριση.
- να ερμηνεύει τις αρχές της μηχανικής θραύσεων και να αναγνωρίζει τους μηχανισμούς έναρξης και διάδοσης ρωγμών και τις συνθήκες που οδηγούν σε αστοχία.
- να εξετάζει συζευγμένα μηχανικά πεδία, όπως θερμοελαστικότητα και ηλεκτροελαστικότητα, και να αναγνωρίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ μηχανικής, θερμικής και ηλεκτρικής απόκρισης.
- να αναλύει τη μηχανική επαφών και να συσχετίζει γεωμετρία, φορτίσεις, τριβή και ιδιότητες υλικών με την τοπική κατανομή τάσεων και παραμορφώσεων.
- να διερευνά τη διάδοση κυμάτων στα υλικά και να συνδέει τα χαρακτηριστικά του μέσου με ταχύτητα, ανάκλαση, διάθλαση, διασπορά και δυναμική απόκριση.
- να ερμηνεύει τη γραμμική και μη γραμμική δυναμική μηχανικών συστημάτων και να αναγνωρίζει φαινόμενα ταλαντώσεων, ευστάθειας, συντονισμού, διακλαδώσεων και χαοτικής συμπεριφοράς.
- να εξετάζει τη δυναμική συζευγμένων στερεών σωμάτων και να συσχετίζει αλληλεπιδράσεις επιμέρους υποσυστημάτων με τη συνολική απόκριση σύνθετων μηχανικών διατάξεων.
- να αναλύει τις αρχές κραδασμών και διάγνωσης βλαβών και να αναγνωρίζει μεταβολές της δυναμικής απόκρισης που μπορούν να λειτουργήσουν ως δείκτες φθοράς ή αστοχίας.
- να διερευνά θεωρητικά και υπολογιστικά ζητήματα ρευστομηχανικής και βιο-ρευστομηχανικής και να συσχετίζει τη ροή με εφαρμογές σε μηχανικά και βιολογικά συστήματα.
- να ερμηνεύει τις αρχές της εμβιομηχανικής και να συνδέει μηχανικά μοντέλα με τη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος, των μαλακών ιστών και άλλων βιολογικών δομών.
- να εξετάζει τις αρχές μη καταστροφικού ελέγχου υλικών και να αναγνωρίζει τις δυνατότητες και τους περιορισμούς διαφορετικών φυσικών μεθόδων εντοπισμού ασυνεχειών και βλαβών.
- να αναλύει τις έννοιες ποιότητας, κανονισμών και τεχνικών προδιαγραφών και να συσχετίζει διαδικασίες διασφάλισης ποιότητας με την πρόληψη τεχνικών αστοχιών.
- να διερευνά τη μεθοδολογία ανάλυσης αστοχιών και να συνδέει στοιχεία σχεδιασμού, υλικών, φόρτισης, λειτουργίας, περιβάλλοντος και συντήρησης με τη διερεύνηση των αιτίων μιας βλάβης.
- να συνθέτει μαθηματική, φυσική, υπολογιστική, πειραματική και μηχανική γνώση για την ερμηνεία σύνθετων προβλημάτων υλικών, δυναμικών συστημάτων και τεχνικών αστοχιών.
Δεξιότητες
- να διατυπώνει σύνθετα προβλήματα Εφαρμοσμένης Μηχανικής με κατάλληλες εξισώσεις, καταστατικές σχέσεις, αρχικές και συνοριακές συνθήκες και τεκμηριωμένες παραδοχές.
- να επιλέγει και να εφαρμόζει αναλυτικές, αριθμητικές, υπολογιστικές ή πειραματικές μεθόδους ανάλογα με τη φυσική, τη γεωμετρία, τη μη γραμμικότητα και την απαιτούμενη ακρίβεια του προβλήματος.
- να αναπτύσσει υπολογιστικά μοντέλα μηχανικών συστημάτων και να αξιολογεί την ακρίβεια, τη σύγκλιση, την ευστάθεια και την ευαισθησία των αριθμητικών αποτελεσμάτων.
- να εφαρμόζει προηγμένες υπολογιστικές τεχνικές και αλγορίθμους επίλυσης και να επιλέγει αποτελεσματικές στρατηγικές για μεγάλα ή σύνθετα συστήματα εξισώσεων.
- να χρησιμοποιεί γραμμικά, μη γραμμικά και στοχαστικά πεπερασμένα στοιχεία και να ερμηνεύει κριτικά τα αποτελέσματα της διακριτοποιημένης ανάλυσης.
- να εφαρμόζει μεθόδους συνοριακών στοιχείων σε κατάλληλα προβλήματα και να συγκρίνει τις δυνατότητές τους με άλλες υπολογιστικές προσεγγίσεις.
- να αναλύει ελαστική, πλαστική, ιξωδοελαστική και ιξωδοπλαστική συμπεριφορά και να επιλέγει κατάλληλα καταστατικά μοντέλα για διαφορετικά υλικά και συνθήκες φόρτισης.
- να αξιολογεί σύνθετα υλικά και να συνδέει προσανατολισμό, μικροδομή και ιδιότητες επιμέρους φάσεων με την αντοχή, την ακαμψία και τους μηχανισμούς αστοχίας.
- να εφαρμόζει μεθόδους μηχανικής θραύσεων για την εκτίμηση έναρξης και διάδοσης ρωγμών και να αξιολογεί την ακεραιότητα μηχανικών στοιχείων και κατασκευών.
- να αναλύει γραμμικές και μη γραμμικές ταλαντώσεις, να εντοπίζει κρίσιμες συχνότητες και συντονισμούς και να αξιολογεί τη δυναμική απόκριση μηχανικών συστημάτων.
- να διερευνά μη γραμμικά και χαοτικά δυναμικά συστήματα με αναλυτικές και υπολογιστικές τεχνικές και να αναγνωρίζει μεταβολές της ποιοτικής συμπεριφοράς τους.
- να επεξεργάζεται σήματα κραδασμών και να χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά της δυναμικής απόκρισης για την ανίχνευση, εντόπιση και διάγνωση βλαβών σε μηχανές και κατασκευές.
- να σχεδιάζει και να αξιοποιεί πειραματικές μεθόδους ανάλυσης τάσεων και να συγκρίνει τις μετρήσεις με θεωρητικές ή υπολογιστικές προβλέψεις.
- να εφαρμόζει μη καταστροφικές τεχνικές ελέγχου για την ανίχνευση ατελειών και βλαβών και να αξιολογεί την αξιοπιστία των ευρημάτων σε σχέση με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο.
- να χρησιμοποιεί υπολογιστικές μεθόδους σε εφαρμογές εμβιομηχανικής και βιο-ρευστομηχανικής και να προσαρμόζει μοντέλα και συνοριακές συνθήκες στις ιδιαιτερότητες βιολογικών συστημάτων.
- να επιλύει αντίστροφα προβλήματα Μηχανικής και Φυσικής και να εκτιμά άγνωστες παραμέτρους ή φορτίσεις από διαθέσιμες παρατηρήσεις και μετρήσεις.
- να πραγματοποιεί συστηματική ανάλυση τεχνικής αστοχίας, να συνδυάζει στοιχεία από υλικά, θραύση, κραδασμούς, λειτουργία και ελέγχους και να διατυπώνει τεκμηριωμένα συμπεράσματα για τα αίτια.
- να εφαρμόζει κανονισμούς και τεχνικές προδιαγραφές και να ενσωματώνει διαδικασίες διασφάλισης ποιότητας στην αξιολόγηση υλικών, εξαρτημάτων και τεχνικών συστημάτων.
- να συντάσσει επιστημονικές και τεχνικές αναφορές, να παρουσιάζει αποτελέσματα με κατάλληλες μαθηματικές και γραφικές αναπαραστάσεις και να τεκμηριώνει με σαφήνεια τη μεθοδολογία και τους περιορισμούς της ανάλυσης.
- να εκπονεί αυτοδύναμη Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία, διατυπώνοντας σαφές ερευνητικό πρόβλημα, επιλέγοντας κατάλληλη θεωρητική, υπολογιστική ή πειραματική μεθοδολογία και τεκμηριώνοντας κριτικά τα αποτελέσματα.
Ικανότητες
- να διαμορφώνει αυτόνομες και επιστημονικά τεκμηριωμένες κρίσεις για σύνθετα προβλήματα Εφαρμοσμένης Μηχανικής, ακόμη και όταν χαρακτηρίζονται από μη γραμμικότητα, αβεβαιότητα ή ελλιπή πειραματικά δεδομένα.
- να συνδυάζει μαθηματική θεμελίωση, φυσική ερμηνεία, υπολογιστική προσομοίωση και πειραματική παρατήρηση σε ολοκληρωμένη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων μηχανικής.
- να κρίνει την καταλληλότητα θεωρητικών και υπολογιστικών μοντέλων και να διακρίνει τα όρια εγκυρότητας που προκύπτουν από παραδοχές, αριθμητικές προσεγγίσεις και διαθέσιμα δεδομένα.
- να σταθμίζει ακρίβεια, υπολογιστικό κόστος, πειραματική δυνατότητα και επίπεδο αβεβαιότητας κατά την επιλογή μεθοδολογίας διερεύνησης.
- να μεταφέρει αρχές και μεθόδους της Μηχανικής μεταξύ προβλημάτων υλικών, κατασκευών, μηχανών, ρευστών και βιολογικών συστημάτων και να τις προσαρμόζει στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε εφαρμογής.
- να αναθεωρεί μοντέλα και τεχνικές υποθέσεις όταν πειραματικά ή λειτουργικά δεδομένα αποκλίνουν από τις θεωρητικές και υπολογιστικές προβλέψεις.
- να συνδυάζει διαφορετικές κλίμακες περιγραφής, από τη μικροδομή και τις τοπικές ασυνέχειες έως τη συνολική δυναμική συμπεριφορά ενός τεχνικού συστήματος.
- να αντιμετωπίζει την αστοχία όχι μόνο ως τελικό συμβάν αλλά ως διαδικασία που μπορεί να διερευνηθεί, να διαγνωστεί και, μέσω κατάλληλου σχεδιασμού, ελέγχου και παρακολούθησης, να προληφθεί.
- να αναπτύσσει νέες ή βελτιωμένες μεθόδους ανάλυσης όταν οι καθιερωμένες προσεγγίσεις δεν αποδίδουν επαρκώς τη φυσική πολυπλοκότητα του εξεταζόμενου προβλήματος.
- να αναλαμβάνει αυτοδύναμη ερευνητική εργασία με ακαδημαϊκή ακεραιότητα, επιστημονική δεοντολογία και διαφανή τεκμηρίωση δεδομένων, μοντέλων, υπολογισμών και πειραματικών αποτελεσμάτων.
- να συνεργάζεται αποτελεσματικά με μηχανικούς, μαθηματικούς, φυσικούς και άλλους επιστήμονες και να συνθέτει διαφορετικές επιστημονικές οπτικές σε συνεκτικές λύσεις.
- να επικοινωνεί σύνθετα θεωρητικά, υπολογιστικά και πειραματικά αποτελέσματα σε επιστημονικό και τεχνικό κοινό με σαφήνεια και ακριβή αποτύπωση αβεβαιοτήτων και περιορισμών.
- να αξιολογεί κριτικά νέες μεθόδους και τεχνολογίες ανάλυσης, προσομοίωσης, μέτρησης και διάγνωσης και να τεκμηριώνει την καταλληλότητά τους για συγκεκριμένες εφαρμογές.
- να παράγει νέα γνώση μέσω θεωρητικής, υπολογιστικής ή πειραματικής έρευνας και να τη συνδέει με προβλήματα υλικών, υγείας, περιβάλλοντος, ενέργειας, κατασκευών και προηγμένων τεχνολογιών.
- να ανανεώνει αυτόνομα το επιστημονικό του υπόβαθρο και να παρακολουθεί κριτικά τις εξελίξεις στη μηχανική υλικών, στη δυναμική, στην υπολογιστική μηχανική και στις μεθόδους ανάλυσης και πρόληψης αστοχιών.
Ροή Α: Μηχανική των Υλικών
- να αναλύει τη μηχανική συμπεριφορά υλικών από τη μικροδομή έως τη μακροσκοπική απόκριση και να επιλέγει κατάλληλα καταστατικά μοντέλα για γραμμικά και μη γραμμικά προβλήματα.
- να διερευνά μη γραμμική ελαστικότητα, πλαστικότητα, ιξωδοελαστικότητα και άλλες μορφές ανελαστικής συμπεριφοράς και να αξιολογεί την επίδρασή τους στη φόρτιση και αποφόρτιση.
- να αναλύει σύνθετα υλικά και να συσχετίζει ιδιότητες φάσεων, γεωμετρία και προσανατολισμό με την αποτελεσματική μηχανική απόκριση και τους μηχανισμούς αστοχίας.
- να επιλύει προβλήματα θερμοελαστικότητας, ηλεκτροελαστικότητας και άλλων συζευγμένων πεδίων και να ερμηνεύει τις αλληλεπιδράσεις διαφορετικών φυσικών μηχανισμών.
- να διερευνά τη διάδοση κυμάτων στα υλικά και να αξιοποιεί κυματικά χαρακτηριστικά για την ερμηνεία δυναμικών φαινομένων και την ανίχνευση μεταβολών της υλικής κατάστασης.
- να εφαρμόζει μηχανική επαφών και να αναλύει τοπικές τάσεις, παραμορφώσεις και φαινόμενα αλληλεπίδρασης μεταξύ σωμάτων.
- να χρησιμοποιεί μη γραμμικά και στοχαστικά πεπερασμένα στοιχεία, συνοριακά στοιχεία και προηγμένες υπολογιστικές τεχνικές για σύνθετα προβλήματα υλικών και κατασκευών.
- να επιλύει αντίστροφα προβλήματα για την ταυτοποίηση μηχανικών παραμέτρων και να αξιολογεί την ευαισθησία και τη μοναδικότητα της εκτιμώμενης λύσης.
- να εφαρμόζει μηχανική θραύσεων και πειραματικές μεθόδους ανάλυσης τάσεων για τη διερεύνηση της αντοχής και της ακεραιότητας υλικών και δομικών στοιχείων.
- να αξιοποιεί στοιχεία γεωμηχανικής και θεωρίας πλακών και κελυφών σε κατάλληλα προβλήματα στερεών και λεπτότοιχων κατασκευών.
- να εφαρμόζει υπολογιστικές μεθόδους σε μηχανολογικές κατεργασίες και να συσχετίζει μηχανική, υλικά και διαδικασία κατεργασίας με την τελική συμπεριφορά του προϊόντος.
- να προσεγγίζει προβλήματα εμβιομηχανικής του μυοσκελετικού και των μαλακών ιστών με κατάλληλα μοντέλα υλικών, φορτίσεων και αλληλεπιδράσεων.
Ροή Β: Δυναμική
- να αναλύει γραμμικές ταλαντώσεις συστημάτων πολλών βαθμών ελευθερίας και να προσδιορίζει ιδιοσυχνότητες, ιδιομορφές, συντονισμούς και δυναμική απόκριση.
- να διερευνά μη γραμμικά δυναμικά συστήματα και να αναγνωρίζει φαινόμενα πολλαπλών λύσεων, διακλαδώσεων, αστάθειας και χαοτικής συμπεριφοράς.
- να εφαρμόζει προχωρημένες αναλυτικές και αριθμητικές μεθόδους για την επίλυση μη γραμμικών προβλημάτων δυναμικής και να ελέγχει την ευαισθησία της απόκρισης σε παραμέτρους και αρχικές συνθήκες.
- να αναλύει τη διάδοση κυμάτων σε συνεχή μέσα και να συνδέει κυματικά φαινόμενα με τη δυναμική απόκριση υλικών και κατασκευών.
- να διατυπώνει και να επιλύει εξισώσεις μαθηματικής φυσικής που εμφανίζονται σε προβλήματα δυναμικής και να αξιοποιεί κατάλληλες αναλυτικές και υπολογιστικές τεχνικές.
- να μοντελοποιεί δυναμικά συστήματα συζευγμένων στερεών σωμάτων και να αξιολογεί την επίδραση αλληλεπιδράσεων, περιορισμών και διεγέρσεων στη συνολική κίνηση.
- να επεξεργάζεται σήματα κραδασμών και να εφαρμόζει τεχνικές διάγνωσης για την αναγνώριση μεταβολών ή βλαβών σε μηχανές και μηχανικά συστήματα.
- να χρησιμοποιεί προηγμένες υπολογιστικές μεθόδους για τη χρονική ολοκλήρωση και την ανάλυση σύνθετων δυναμικών προβλημάτων.
- να εφαρμόζει τη μαθηματική θεωρία ρευστομηχανικής για την ερμηνεία δυναμικών ροϊκών φαινομένων και τη σύνδεσή τους με γενικότερες αρχές της Μηχανικής.
- να αναλύει προβλήματα βιο-ρευστομηχανικής και να συνδέει χαρακτηριστικά ροής με τη λειτουργία βιολογικών και βιοϊατρικών συστημάτων.
- να χρησιμοποιεί υπολογιστικές μεθόδους στην εμβιομηχανική για την προσομοίωση δυναμικών αλληλεπιδράσεων βιολογικών ιστών, ρευστών και μηχανικών δομών.
- να συνθέτει θεωρία ταλαντώσεων, μη γραμμική δυναμική, μαθηματικές μεθόδους, υπολογιστική ανάλυση και επεξεργασία σημάτων για την αντιμετώπιση σύνθετων προβλημάτων δυναμικής.
Ροή Γ: Ανάλυση και Πρόληψη Αστοχιών
- να διερευνά συστηματικά τεχνικές αστοχίες και να ανασυνθέτει την αλληλουχία γεγονότων που οδήγησε σε βλάβη με βάση υλικά, φορτίσεις, περιβάλλον, λειτουργία και συντήρηση.
- να εφαρμόζει μηχανική θραύσεων και υπολογιστική μηχανική θραύσεων για την εκτίμηση της έναρξης και εξέλιξης ρωγμών και της υπολειπόμενης ακεραιότητας ενός στοιχείου.
- να αναλύει ανελαστική συμπεριφορά υλικών και να αξιολογεί τον ρόλο πλαστικών, ιξωδοελαστικών και ιξωδοπλαστικών μηχανισμών στην πρόκληση ή εξέλιξη αστοχίας.
- να αξιολογεί σύνθετα υλικά και να αναγνωρίζει ιδιαίτερους μηχανισμούς βλάβης, αποκόλλησης, θραύσης και υποβάθμισης που συνδέονται με την ετερογενή δομή τους.
- να αναλύει τη δυναμική απόκριση κατασκευών και να εντοπίζει φορτίσεις, συντονισμούς και άλλους δυναμικούς μηχανισμούς που μπορούν να οδηγήσουν σε βλάβη.
- να χρησιμοποιεί μη γραμμικά και στοχαστικά πεπερασμένα στοιχεία για την προσομοίωση κρίσιμων καταστάσεων και την ποσοτικοποίηση της επίδρασης αβεβαιοτήτων στην πιθανότητα αστοχίας.
- να εφαρμόζει ανάλυση κραδασμών και διάγνωση βλαβών για την έγκαιρη αναγνώριση μεταβολών στη λειτουργική κατάσταση μηχανών και τεχνικών συστημάτων.
- να επιλέγει και να εφαρμόζει μη καταστροφικούς ελέγχους υλικών, συμπεριλαμβανομένων κατάλληλων μεθόδων πυρηνικής τεχνολογίας, και να ερμηνεύει κριτικά τα ευρήματά τους.
- να εφαρμόζει κανονισμούς, τεχνικές προδιαγραφές και διαδικασίες διασφάλισης ποιότητας ως εργαλεία πρόληψης, ελέγχου και τεκμηρίωσης τεχνικών αστοχιών.
- να αναλύει πραγματικές περιπτώσεις αστοχίας και να διακρίνει πρωτογενή αίτια από δευτερογενείς βλάβες και συμπτώματα.
- να συνδέει την τεχνική διερεύνηση με τις απαιτήσεις πραγματογνωμοσύνης και να διατυπώνει τεκμηριωμένα πορίσματα με σαφή διάκριση μεταξύ δεδομένων, υπολογισμών, εκτιμήσεων και συμπερασμάτων.
- να προτείνει τεχνικά μέτρα πρόληψης επανάληψης μιας αστοχίας, συνδυάζοντας βελτιώσεις σχεδιασμού, επιλογής υλικών, κατασκευής, ελέγχου, λειτουργίας, παρακολούθησης και συντήρησης.
Σημείωση τεκμηρίωσης:
Η παρουσίαση βασίζεται στον ισχύοντα Κανονισμό Σπουδών. Η επιλογή, η ομαδοποίηση και η διατύπωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων αποτελούν συνθετική επεξεργασία του mysep, σύμφωνα με το Ελληνικό Πλαίσιο Προσόντων και τους περιγραφικούς δείκτες του Δουβλίνου.
Διάρκεια σπουδών : Η ελάχιστη χρονική διάρκεια για την απονομή του ΔΜΣ ορίζεται σε τρία (3) ακαδημαϊκά εξάμηνα.
Γλώσσα Διδασκαλίας: Γλώσσα διδασκαλίας είναι κυρίως η ελληνική και για το λόγο αυτό προωθείται η ταχύρρυθμη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στους αλλοδαπούς μεταπτυχιακούς φοιτητές. Επιτρέπεται η διδασκαλία μέρους του ΠΜΣ στην αγγλική γλώσσα, για μαθήματα τα οποία έχουν εγκριθεί από την ΕΔΕ του προγράμματος.
Δίδακτρα: Χωρίς τέλη φοίτησης.
Κατηγορίες και αριθμός εισακτέων:
Στο ΔΠΜΣ «Εφαρμοσμένη Μηχανική» γίνονται δεκτοί Διπλωματούχοι όλων των Σχολών του ΕΜΠ καθώς και απόφοιτοι Πολυτεχνικών Σχολών και Σχολών Θετικών Επιστημών των ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής. Ο αριθμός εισακτέων στο πρόγραμμα ορίζεται κατ’ ανώτατο όριο σε τριάντα πέντε (35) κατ’ έτος.
Διαδικασία επιλογής:
Η επιλογή των μεταπτυχιακών σπουδαστών θα γίνει μετά από προσωπική συνέντευξη και θα συνεκτιμηθούν: α) ο γενικός βαθμός διπλώματος, β) η γνώση ξένων γλωσσών, γ) συστατικές επιστολές και δ) τυχόν υπάρχουσα ερευνητική δραστηριότητα και επαγγελματική εμπειρία.
Η ημερομηνία και η διαδικασία διεξαγωγής των συνεντεύξεων των υποψηφίων θα ανακοινωθούν σε εύλογο διάστημα μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής αιτήσεων.
Πρόγραμμα Σπουδών (Μαθήματα – ECΤS)
Το πρόγραμμα σπουδών δεν διακρίνεται σε εξειδικεύσεις και έχει ένα ενιαίο πρόγραμμα σπουδών για όλους τους φοιτητές. Το Πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο (2) εξάμηνα μαθημάτων και ένα (1) εξάμηνο εκπόνησης της μεταπτυχιακής ΔΕ. Για την απόκτηση του ΔΜΣ απαιτείται η παρακολούθηση και επιτυχής εξέταση σε μαθήματα που συνολικά αντιστοιχούν σε τουλάχιστον 60 πιστωτικές μονάδες (ECTS), ενώ η εκπόνηση και επιτυχής εξέταση της μεταπτυχιακής ΔΕ ισοδυναμεί σε άλλες 30 μονάδες. Από τις 60 ECTS, υποχρεωτικά, 18 ECTS τουλάχιστον θα πρέπει να αντιστοιχούν σε Μαθήματα Κορμού και 24 ECTS τουλάχιστον σε Μαθήματα Εξειδίκευσης της αντίστοιχης ροής.
Τα μαθήματα, οι πρακτικές ασκήσεις, οι εργασίες και κάθε άλλου είδους εκπαιδευτικές και ερευνητικές δραστηριότητες, η επιτυχής παρακολούθηση των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για την απονομή μεταπτυχιακού τίτλου έχουν υποχρεωτική παρακολούθηση.
Ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών φαίνεται παρακάτω:
που ακολουθεί
Α’ εξάμηνο
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΟΡΜΟΥ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΕΝΤΕ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
1. Μηχανική του Συνεχούς Μέσου
2. θεωρία Ελαστικότητας
3. Αναλυτική Μηχανική
4. Προχωρημένες Υπολογιστικές Μέθοδοι Ι
5. Μαθηματικές Μέθοδοι στην Μηχανική
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΩΔΕΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΡΟΩΝ
ΡΟΗ Α (ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ)
1Α. Προχωρημένες Υπολογιστικές Τεχνικές και Αλγόριθμοι Επίλυσης
2Α. Ειδικά Κεφάλαια Μηχανικής
3Α. Ειδικά Κεφάλαια Εφαρμοσμένων Μαθηματικών
4Α. Εμβιομηχανική του μυοσκελετικού
ΡΟΗ Β (ΔΥΝΑΜΙΚΗ)
1B. Εισαγωγή στην Μη-Γραμμική Δυναμική
2Β. Προχωρημένη Μη- Γραμμική Δυναμική και χαοτικά Δυναμικά Συστήματα
3Β. Ειδικά Θέματα Προχωρημένης Δυναμικής
ΡΟΗ Γ (ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΣΤΟΧΙΩΝ)
1Γ. Μη- Καταστροφικοί Έλεγχοι Υλικών
2Γ. Κανονισμοί – Προδιαγραφές Διασφάλισης Ποιότητας
Β’ εξάμηνο
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΕΝΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΡΟΩΝ
ΡΟΗ Α (ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ)
5Α. Μηχανική Συζευγμένων Πεδίων (Θερμοελαστικότητα και Ηλεκτρο – ελαστικότητα)
6Α. Διάδοση Κυμάτων στα Υλικά
7Α. Μη – γραμμική Ελαστικότητα
8Α. Ανελαστική Συμπεριφορά των Υλικών (Πλαστικότητα και Ιξωδοελαστικότητα)
9Α. Θεωρία Πλαστικότητας
10Α. Μηχανική των Συνθέτων Υλικών
11Α. Μηχανική των Επαφών
12Α. Προχωρημένες Υπολογιστικές Μέθοδοι II
13Α. Μη – Γραμμικά Πεπερασμένα Στοιχεία
14Α. Συνοριακά Στοιχεία
15Α. Αντίστροφα Προβλήματα Μηχανικής και Φυσικής
16Α. Στοχαστικά Πεπερασμένα Στοιχεία
17Α. Στοιχεία Γεωμηχανικής
18Α. Θεωρία Πλακών και Κελυφών
19Α. Πειραματικές Μέθοδοι Ανάλυσης Τάσεων
20Α. Υπολογιστικές Μέθοδοι στις Μηχανολογικές Κατεργασίες
21Α. Τεχνικές Εφαρμοσμένων Μαθηματικών
22Α. Ειδικά Κεφάλαια Αριθμητικών Μεθόδων
23A. Εμβιομηχανική των Μαλακών Ιστών
24Α. Μηχανική των Θραύσεων
ΡΟΗ Β (ΔΥΝΑΜΙΚΗ)
4Β. Προχωρημένη θεωρία Γραμμικών Ταλαντώσεων
5Β. Διάδοση Κυμάτων στα Υλικά
6Β. Μέθοδοι Υπολογιστικής Μη- Γραμμικής Δυναμικής
7Β. Εξισώσεις της Μαθηματικής Φυσικής και Μη-Γραμμικής Δυναμικής
8Β. Δυναμική Συστημάτων Συζευγμένων Στερεών Σωμάτων
9Β. Ανάλυση Κραδασμών και Διάγνωση Βλαβών Μηχανών
10Β. Προχωρημένες Υπολογιστικές Μέθοδοι II
11Β. Μαθηματική Θεωρία Θεωρητικής Ρευστομηχανικής
12Β. Βιο-Ρευστομηχανική
13Β. Υπολογιστικές Μέθοδοι στην Εμβιομηχανική
14Β. Τεχνικές Εφαρμοσμένων Μαθηματικών
ΡΟΗ Γ (ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΣΤΟΧΙΩΝ)
3Γ. Ανελαστική Συμπεριφορά των Υλικών (Ιξοελαστικότητα και Ιξο-Πλαστικότητα)
4Γ. Μηχανική των Συνθέτων Υλικών
5Γ. Δυναμική Απόκριση Κατασκευών
6Γ. Υπολογιστική Μηχανική των Θραύσεων
7Γ. Μη- Γραμμικά Πεπερασμένα Στοιχεία
8Γ. Στοχαστικά πεπερασμένα Στοιχεία
9Γ. Ανάλυση Αστοχιών – μελέτη Περιπτώσεων
10Γ. Ανάλυση κραδασμών και Διάγνωση Βλαβών Μηχανών
11Γ. Προχωρημένες Υπολογιστικές Μέθοδοι II
12Γ. Μη – Καταστροφικοί Έλεγχο ι Υλικών με Χρήση Μεθόδων Πυρηνικής Τεχνολογίας
13Γ. Νομική και Τεχνική Προσέγγιση της Πραγματογνωμοσύνης
14Γ. Ειδικά κεφάλαια Αστοχιών
15Γ Μηχανική των Θραύσεων
Γ’ εξάμηνο
Υποχρεωτικά μαθήματα
-
- Μεταπτυχιακή Διπλωματική εργασία
Τι άλλο πρέπει να ξέρω :
Χρήσιμα Έντυπα:
Προκήρυξη – Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος (ακαδ. έτος 2025-2026)
ΦΕΚ ίδρυσης (ή επανίδρυσης) : ΦΕΚ 3447 τ.Β’/17.08.2018
Κανονισμός Σπουδών : ΦΕΚ 3446 τ.Β’/17.08.2018 και ΦΕΚ 3379 τ.Β’/28.07.2021 και ΦΕΚ 6388 τ.Β’/21.11.2024
Περισσότερα στοιχεία :
Ηλεκτρονική διεύθυνση ΔΠΜΣ: Home – appliedmechanics.mechan.ntua.gr
Διάρκεια Λειτουργίας
Το ΔΠΜΣ «Εφαρμοσμένη Μηχανική – Applied Mechanics», θα λειτουργήσει από το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019 μέχρι το ακαδημαϊκό έτος 2028-2029 εφόσον πληροί τα κριτήρια της εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 32 και την παρ. 6 του άρθρου 44 του ν. 4485/2017.