Ειδικός Ελληνικής Τέχνης 19ου αιώνα

Περιγραφή Επαγγέλματος:
Αντικείμενο της εργασίας του είναι η μελέτη διάφορων μορφών τέχνης στον ελλαδικό χώρο κατά τον 19ο αιώνα, η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη της τέχνης και η εξέταση της πορείας των κυριότερων δημιουργών τον 19ο αιώνα.

Μέσα από τη συγκριτική μελέτη και ανάλυση σημαντικών έργων της ζωγραφικής, της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής επιχειρεί να παρατηρήσει, να καταγράψει και να ερμηνεύσει το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο εκείνης της περιόδου, να προσδιορίσει τις εννοιολογικές δομές της σύλληψης του έργου τέχνης και να περιγράψει τις αισθητικές, κοινωνικές, γνωσιολογικές και πολιτικές διαδικασίες της παραγωγής του.

Άλλωστε, η παραδειγματική σύλληψη και οργάνωση των κυριότερων έργων του 19ου αιώνα στις παραπάνω μορφές τέχνης δεν περιορίζονται στην κατηγορία των αριστουργημάτων της τέχνης, αλλά συνιστούν δημόσιο λόγο, ιστορικές αλληγορίες και νοητικά εργαλεία, εγκυκλοπαιδικές συμπυκνώσεις και υπαρξιακές μεταφορές, εννοιολογικές συλλήψεις και πρωτότυπες καλλιτεχνικές κατασκευές που επιτρέπουν την προβολή της σημασίας στο χρόνο και την αναδιοργάνωση του χώρου της γνώσης, της ευαισθησίας, της κοινωνίας και της ζωής.

Ο ειδικός ελληνικής τέχνης του 19ου αιώνα μπορεί να ασχοληθεί με ερευνητικό έργο ή να αναλάβει την οργάνωση εκθέσεων έργων τέχνης, εικαστικών εκδηλώσεων με πλούσιο αρχειακό υλικό, χειρόγραφα, βιβλία, φωτογραφίες ή να συντάξει καταλόγους και συλλογές για λογαριασμό μουσείων, γκαλερί, ιδρυμάτων, ινστιτούτων.

Ακόμη, είναι δυνατόν να επιμελείται άρθρα και κείμενα για την αισθητική, τη φιλοσοφία και την ιστορία της ελληνικής τέχνης του 19ου αιώνα σε διεθνή εικαστικά περιοδικά, να συντάσσει μονογραφίες καλλιτεχνών, να πραγματοποιεί ομιλίες και να δίνει διαλέξεις σε μουσεία και σε πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Επίσης, οφείλει να μελετά τη βιβλιογραφία, να ενημερώνεται ανάλογα με τον τομέα του ενδιαφέροντός του, να ερευνά και να συλλέγει πληροφοριακό υλικό για την πολύπλευρη εξέταση του θέματός του μέσα από βιβλιοθήκες και αρχεία υπηρεσιών, οργανισμών και μουσείων.

Συνθήκες Εργασίας:
Ανάλογα με την εργασία που έχει αναλάβει, μπορεί να δουλεύει μόνος του, αλλά και να συνεργάζεται με καλλιτέχνες, ιστορικούς τέχνης, αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, φωτογράφους, γλύπτες, ζωγράφους, επιμελητές και κριτικούς τέχνης, διευθυντές γκαλερί ή άλλων χώρων οργάνωσης συναφών δραστηριοτήτων κ.λπ.

Χρειάζεται να ταξιδεύει αρκετά συχνά για να κάνει έρευνες, να συλλέγει πληροφοριακό υλικό, να επισκέπτεται καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, πινακοθήκες, μουσεία και εκθέσεις, και να συμμετέχει σε επιστημονικά συνέδρια προκειμένου να ενημερώνεται σχετικά με τη δουλειά του τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Όταν συγγράφει τις επιστημονικές του μελέτες ή προετοιμάζει τα άρθρα του ή επιμελείται την έκδοση καταλόγων, εργάζεται σε γραφείο με κατάλληλη ατμόσφαιρα και χωρίς θορύβους. Πολλές φορές, αν υπάρχει πίεση χρόνου για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης εργασίας, μπορεί να δουλεύει πολλές ώρες, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετη πνευματική και σωματική κόπωση.

Ιδιαίτερα Προσωπικά Χαρακτηριστικά και Ικανότητες:
Διακρίνεται για την αγάπη του για την ιστορία και τον πολιτισμό, την ερευνητική και την αναλυτική του σκέψη, τη μεθοδικότητα, την υπομονή και την επιμονή του. Χαρακτηρίζεται από υψηλά αισθητικά κριτήρια, καλλιτεχνική παιδεία και ευαισθησία.

Χρειάζεται να διαθέτει κριτική σκέψη, καλή μνήμη, δημιουργική φαντασία, ευρύ πνεύμα και παρατηρητικότητα. Απαιτείται, επίσης, να διαθέτει κοινωνικές δεξιότητες να γνωρίζει ξένες γλώσσες, να χειρίζεται βασικά προγράμματα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και να έχει δυνατότητα πρόσβασης σε αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης.

Σπουδές:
Σπουδές παρέχονται στα τμήματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας των Α.Ε.Ι.  Διασύνδεση με το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα.

Επίσης, μπορεί να σπουδάσει στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας.  Διασύνδεση με το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα.

Σε μεταπτυχιακό επίπεδο σε σχετικά Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Ιστορία της Τέχνης, όπου δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε ζητήματα θεωρίας και ιστορίας της ελληνικής και ευρωπαϊκής τέχνης.

Τομείς Απασχόλησης :
Ο ειδικός ελληνικής τέχνης 19ου αιώνα μπορεί να εργαστεί ως ιστορικός μελετητής, επιμελητής και κριτικός τέχνης, ερευνητής σε βιβλιοθήκες, κέντρα μελετών, πνευματικά ιδρύματα, οργανισμούς και ινστιτούτα. Ακόμη, μπορεί να εργαστεί ως υπάλληλος στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, στο υπουργείο Πολιτισμού και σε άλλους φορείς και υπηρεσίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Επίσης, μπορεί να εργαστεί ως καθηγητής σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης. Οι προοπτικές απασχόλησης είναι θετικές, λόγω της στροφής του ενδιαφέροντος του ανθρώπου και της κοινωνίας στην τέχνη και τον πολιτισμό, και της επένδυσης στην εθνική πολιτιστική κληρονομιά.

(πηγή: Ο.Α.Ε.Δ.)